Wieniec laurowy z kokardą na pomnik ze stali nierdzewnej 1698

Trwałe kwiaty na cmentarz nie muszą udawać żywych – mogą sięgnąć po język klasyki. Wieniec laurowy z kokardą robi to z godnością, którą doceni każde pokolenie.

Symbol starszy niż nagrobki

Laurem honorowano zwycięzców, mistrzów i nauczycieli. Umieszczony przy nazwisku oddaje hołd życiu przeżytemu z sensem – bez jednego zbędnego słowa. Dlatego tak często pojawia się na grobach pedagogów, lekarzy i ludzi służby.

Rytm liści, miękkość wstążki

Równe pary listków prowadzą wzrok po okręgu, a rozwiązana kokarda dodaje kompozycji ciepła. Trzy drobne kwiaty na szczycie łagodzą surowość formy.

Pierścień na dekady

Stal nierdzewna nie kruszeje jak tworzywa i nie wymaga odnawiania jak farba. Wieniec pozostaje nienaganny przez lata – również w miejscach wystawionych na wiatr i słońce. Kokarda nie wyblaknie, a liście nie stracą rysunku.

Wieniec 1698 – krótkie odpowiedzi

Dla kogo tradycyjnie wybiera się laur?

Najczęściej dla osób zasłużonych: pedagogów, społeczników, ludzi wieloletniej pracy. Coraz częściej także po prostu dla tych, którym chcemy podziękować. Laur czytelnie honoruje całe życie, nie jedną chwilę.

Co umieścić w pustym środku wieńca?

Wieniec pięknie okala grawerowany monogram, krzyż lub porcelanowy medalion. Równie dobrze może pozostać samodzielnym akcentem. Wybór zależy od charakteru tablicy.

Jak wieniec prezentuje się na jasnym kamieniu?

W wykończeniu czarnym zyskuje graficzną wyrazistość, w satynie – dyskretną szlachetność. Na ciemnym granicie najmocniej gra poler i złoto.

Czy okrągła forma komplikuje montaż?

Nie. Wieniec mocuje się w kilku punktach na obwodzie klejem do kamienia lub trzpieniami – tak samo jak pozostałe dekoracje z tej serii.